لايق وصل ار نباشم با غم هجران خوشم

صدایم را غلاف کردم به نشانه ی تسلیم 

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 22:50 موضوع | لینک ثابت

گاهی شاد ؛        گاهی غمگین ؛           حال خود نمی دانم ...
            نالانم و شاید پشیمان 

      هیچ گاه حتی رویای این لحظات را هم تصور نمی کردم به تقدیر ناسزا نمی گویم ، چون خود کور بودم !   ولی من می دیدم از این کوه به آن کوه میپریدم 

           چشمانم را بسته بودم

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 22:22 موضوع | لینک ثابت

گفت به من بگو چکار کنم

     تا برای یک بار عاشق شوم و عاشق بمانم ؟

گفتم : وقتی عاشق شدی دیگر به کسی نگاه مکن تا عاشق دیگر نشوی

روز بعد که دیدمش دیگر نگاهم نمیکرد علت را پرسید می گفت :

                   دیروز عاشق شدم  

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 22:21 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 22:18 موضوع | لینک ثابت

از معلم بد اخلاق نترس! من به تنهایی ترکه سرد زمستان را به جان میخرم!!

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 22:9 موضوع | لینک ثابت

هر که با ما بود از ما مي گريخت

چند روزي هست حالم بدنيست

حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 16:32 موضوع | لینک ثابت

اگر  ماه  بودم

           به هر کجا که میرفتم سراغ تو را از خدا میگرفتم

          و اگر سنگ بودم

                   به هر کجا که بودی سر رهگذر تو جا میگرفتم

            اگر ماه بودی

                    به صد ناز شاید شبی سر بام من می نشستی

          و اگر سنگ بودی

                به هر کجا که بودم می شکستی مرا ...... می شکستی

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 16:31 موضوع | لینک ثابت

غنچه های زندگی

             بی تو دیگر قاصدک نجوا نکرد

             غنچه های زندگی دل وا نکرد

           بی تو هر دم خانه ام خم خانه شد

         مرغ عشقت در دلم پر وا نکرد

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 16:29 موضوع | لینک ثابت

گفتمش :
- " شیرین ترین آواز چیست ؟ "
چشم ِ غمگینش به رویم خیره ماند
 قطره قطره اشکش از مژگان چکید
لرزه افتادش به گیسوی بلند
زیر ِ لب غمناک خواند :
 - " ناله ی زنجیرها بر دست ِ من ! "
گفتمش :
-" آنگه که از هم بگسلند ... "
خنده ی تلخی به لب آورد و گفت :
- " آرزویی دلکش است اما دریغ !
 بخت ِ شورم ره برین امید بست
وان طلایی زورق ِ خورشید را
 صخره های ساحل ِ مغرب شکست ! ... "
من به خود لرزیدم از دردی که تلخ
در دل ِ من با دل ِ او می گریست
گفتمش :
- " بنگر درین دریای کور
 چشم هر اختر چراغ ِ زورقی است ! "
 سر به سوی آسمان برداشت گفت :
 - " چشم ِ هر اختر چراغ زورقی ست
لیکن این شب نیز دریای ست ژرف
 ای دریغا شبروان ! کز نیمه راه
 می کشد افسون ِ شب در خواب شان ... "
 گفتمش :
- " فانوس ِ ماه
 می دهد از چشم ِ بیداری نشان ... "
 گفت :
-" اما درشبی این گونه گنگ
 هیچ آوایی نمی آید به گوش ... "
گفتمش :
 - " اما دل ِ من می تپد
 گوش کن ، اینک صدای پای دوست ! "
 گفت :
- " ای افسوس در ایندام ِ مرگ
 باز صید تازه ای را می برند
 این صدای پای اوست ! "
 گریه ای افتاد در من بی امان
 در میان ِ اشک ها ، پرسیدمش :
 - " خوش ترین لبخند چیست ؟ "
 شعله ای در چشم تاریکش شکفت
جوش ِ خون در گونه اش آتش فشاند
 گفت :
 - " لبخندی که عشق ِ سربلند
 وقت ِ مردن بر لب ِ مردان نشاند "
من ز جا برخاستم
بوسیدمش
 

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 15:46 موضوع | لینک ثابت

آه ای مردی که لبهای مرا
از شرار بوسه ها سوزانده ای
هیچ در عمق دو چشم خامشم
راز این دیوانگی را خوانده ای
هیچ می دانی که من در قلب خویش
نقشی از عشق تو پنهان داشتم
هیچ می دانی کز ای عشق نهان
آتشی سوزنده بر جان داشتم
گفته اند آن زن زنی دیوانه است
کز لبانش بوسه آسان می دهد
آری اما بوسه از لبهای تو
بر لبان مرده ام جان میدهد
هرگزم در سر نباشد فکر نام
این منم کاینسان ترا جویم بکام
خلوتی می خواهم و آغوش تو
خلوتی می خواهم و لبهای جام
فرصتی تا بر تو دور از چشم غیر
ساغری از باده ی هستی دهم
بستری می خواهم از گلهای سرخ
تا در آن یک شب ترا مستی دهم
آه ای مردی که لبهای مرا
از شراربوسه ها سوزانده ای
این کتابی بی سرانجامست و تو
صفحه کوتاهی از آن خوانده ای ...

نوشته شده توسط مهدی در 86/12/08 ساعت 15:31 موضوع | لینک ثابت